Od 1 października 1945 do 31 grudnia 1949 oraz po urlopie zdrowotnym od 1 września 1950 do czerwca 1951 pracował na Politechnice Gdańskiej, w latach 1947-1951 był kierownikiem Katedry Statyki Budowli i Konstrukcji Budowlanych na Wydziale Architektury. W 1946 otrzymał tytuł zastępcy profesora.

Prowadził prywatną praktykę projektanta, rzeczoznawcy statyki i konstrukcji budynków, między innymi przy budowie magazynu nr 1 w porcie gdańskim (ukończonego w 1947), stropu hali Dworca Głównego Polskich Kolei Państwowych w Gdańsku; wykonał projekt półszkieletu żelbetowego budynków (określanych wówczas jako B i D) naprzeciwko Dworca Głównego, dokonał odbudowy budynku łuszczarni ryżu w porcie w Gdyni. Pracował przy odbudowie zabytków Gdańska: wykonał projekt stalowej konstrukcji dachu i nadzorował odbudowę sklepienia kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, został konstruktorem i projektantem hełmu stalowego wieży Ratusza Głównego Miasta, a w 1950 hali sportowej w Łodzi.

W latach 1935–1939 należał do Związku Zawodowego Inżynierów Lądowych i Wodnych w Gdyni, w latach 1946-1951 do Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego, w latach 1949–1951 był członkiem Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa.