W rzeczywistości znajdował się w tym momencie około 6 mil morskich dalej na wschód, niż był przekonany, na południe i wschód od „Tritona”, który płynął w kierunku zachodnim. Obrany przez Lt. Cmr. Bowermana nowy kurs spowodował w konsekwencji, że „Oxley” przechodził w poprzek kursu „Tritona” – z południa na północ.

O godzinie 20:04 „Triton” wynurzył się podążając na zachód, korzystając w tym momencie tylko z jednego silnika na sterburcie, przy prędkości 3 węzłów. Wykorzystując niewielką odległość od norweskiego brzegu, dowodzący okrętem Lieutnant-Comander H.P. de C. Steel ustalił dokładną pozycję okrętu w oparciu o widoczne z odległości 8 mil morskich światła dwóch latarni morskich, co potwierdziło także jego pozycję w przydzielonym mu sektorze dozorowania. Dowódca okrętu zszedł po tym do wnętrza okrętu, polecając zastępcy dowódcy na mostku odprowadzenie jednostki dalej od brzegu, w celu uniknięcia dostrzeżonego w morzu kutra rybackiego, który szedł tym samym kursem równolegle na południe. O godzinie 20:55 obserwator na mostku dostrzegł sylwetkę okrętu podwodnego na prawo od „Tritona”, zastępca dowódcy skierował okręt w tym kierunku, wzywając jednocześnie na pomost swojego przełożonego. left|thumb|HMS „Oxley” w głębi, na drugim planie Dowodzący „Tritonem” kpt.