Naukę prowadzono według przetłumaczonych regulaminów francuskich.
Jako 7 pułk artylerii polowej we Francji
W dniach 27 i 28 maja 1919 poszczególne baterie koleją zostały przewiezione do Francji. Tak późne przegrupowanie pułku spowodował wybuch epidemii tyfusu w obozie L. M. di Chivasso. Major Golachowski w przemówieniu wygłoszonym do odjeżdżających w maju żołnierzy mówił: Pobyt Wasz w obozie La Mandrii przedłużył się nie wskutek wypadków politycznych, jak to złe języki opowiadały, i nie wskutek interesów prywatnych, ale wobec faktycznego stanu choroby zakaźnej – tyfusu plamistego. Przed wyjazdem żołnierze zostali zaopatrzeni w koc, łyżkę, menażkę, kubek, a pozostałe przedmioty musieli zwrócić kwatermistrzostwu obozu. Suchy prowiant naliczono na dwa dni podróży, a na dworcach kolejowych w Modanie i Chambery żołnierze mieli otrzymywać ciepłe posiłki. Komendantem pierwszego transportu został por. Ungeheuer, a wyjeżdżały baterie: 6., 7., 8., 9., 10. i 11. Transport wyruszył 27 maja 1919. 28 maja odjechał drugi transport pod dowództwem kpt. Jana Chlebka. Dowódcy pułku towarzyszyli porucznicy: Józef Wartanowicz, Wiktor Rokita i dr Wojciech Pietras, podporucznicy: Józef Bernhaut, Stefan Gostomski, Wojciech Rokita, Oskar Menlces, Wincenty Jabłoński i Antoni Szembelowski oraz adiutant oficerski dr Antoni Pilch.