Teoria jest nadal dyskutowana i pozostaje nierozwiązana.
W 1996 Seven Shackley Uniwersytetu Kalifornijskiego ogłosił pracę opartą na badaniu grotów włoczni Ishi i plemion północnych. Odkrył, że groty wykonane przez Ishi nie były typowe dla tych, które znaleziono w historycznych siedzibach plemienia Yahi. Ponieważ groty Ishi były bardziej typowe dla plemion Nomlaki lub Wintu i znacznie różniły się od wyrobów Yahi, Shackley zasugerował, że Ishi miał mieszane pochodzenie, był spokrewniony z członkami innego plemienia i przez nich wychowany. Oparł swój wniosek na badaniu grotów wykonanych przez Ishiego w porównaniu z innymi w zbiorach muzeum, a pochodzącymi od plemion Yahi, Nomlaki i Wintu.
W produkcji grotów strzał Ishi wyróżniał się techniką nazwaną kijem Ishi. Ustalono, że jest to tradycyjna technika plemion Nomlaki i Wintu. Shackley sugerował, że Ishi nauczył się tej umiejętności bezpośrednio od męskiego krewnego jednego z tych plemion. Ludzie z tych plemion żyli w małych grupach, blisko Yahi. Historycznie byli konkurentami i wrogami Yahi.
Podobne historie Przypadek Ishiego został porównany do historii Ota Bengi, pigmeja Mbuti z Konga. Po śmierci rodziny został oderwany od domu i swojej kultury. Przez jakiś czas był eksponatem w ludzkim zoo.