II kość śródstopia także prezentuje się korpulentnie, cechując się skręconym trzonem oraz poszerzonymi końcami przednim i tylnym. Nosi dwie powierzchnie stawowe dla połączeń z sąsiadującymi kośćmi śródstopia. Natomiast III kość śródstopia jest smuklejsza. Także łączy się stawowo z sąsiadkami. Jeszcze smuklejsza jest jednak IV kość śródstopia, długością prawie równa poprzedniczce. V kość długością dorównuje I, opisywana jest jako spłaszczona i wklęsła.
Opisano też paliczki, w tym dystalne, niekiedy sierpowatego kształtu.
Systematyka i ewolucja Mnyamawamtuka zalicza się do zauropodów. Jest to jedna z najbardziej zróżnicowanych linii dinozaurów. Jej zaawansowanych ewolucyjnie przedstawicieli dzieli się na dwie główne grupy. Do jednej należą diplodokokształtne takie jak diplodoki, dikreozaury czy rebbachizaury. Drugą tworzą Macronaria o wielkich nozdrzach. W tych ostatnich dużą grupę stanowią tytanozaury. To właśnie ten klad rozwijał się w okresie kredy, kiedy inne linie zauropodów, egzystujące jeszcze w kredzie wczesnej, chyliły się ku upadkowi.