Kłykieć strzałowy uwypukla się do tyłu, czego nie można orzec o słabiej zachowanym kłykciu piszczelowym.
Piszczel, wydłużona w kierunku przednio-tylnym, zaopatrzona jest we wklęsły grzebień, służący połączeniu z kością strzałkową.
Kość strzałkową autorzy opisu rodzaju charakteryzują jako smukłą, lekko esowatą, w przeciwieństwie do silniej zakrzywionych strzałek innych tytanozaurów, o trzonie prostym, pozbawionym skręcenia jak u późnokredowego brazylijskiego Uberabatitan, z którym porównują go Gorscak i O'Connor.
I kość śródstopia jest krótka, przysadzista, autorzy zwracają uwagę na przedni koniec poszerzony nieco bardziej niż dystalny koniec tej kości u Ligabuesaurus, opisanego w 2006 tytanozaura żyjącego w Argentynie w apcie, czy innych pokrewnych rodzajów. Trzon rzeczonej kości opisują jako skręcony, zauważając, że strona przyśrodkowa ustępuje długością bocznej. Wskazują też nieznaczną wklęsłość kości wzdłuż boków i zauważają grzebień służący połączeniu z kolejną kością śródstopia. Dalszy koniec kości zaopatrzony był w kłykieć, od strony przyśrodkowej większy niż od bocznej. Autorzy widzą tu znaczne podobieństwo do Notocolossus, olbrzymiego tytanozaura z grupy Lithostrotia również zamieszkującego dawną a Argentynę.