Z drugiej strony, Baudin miał przekonywać, że „to nie wolna konkurencja, ale właśnie interwencja państwa w życie gospodarcze stała się przyczyną krachu ekonomicznego. Koncentracja gospodarcza i monopole – to konsekwencje świadomych działań politycznych, a nie obiektywna konieczność rozwoju ekonomicznego kapitalizmu.” Mises podzielał to stanowisko, odrzucał ponadto wszelkie postulaty równościowe jako „demagogiczną propagandę”. Większość gości konferencji popierała jednak, dla przykładu, dużą rolę państwa w realizacji dóbr publicznych (oświaty, budowy dróg – na równych z innymi podmiotami zasadach), oraz pomoc społeczną i redystrybucyjne progresywne podatki.
W konferencji uczestniczyło dwadzieścia sześć osób, w tym wiele wpływowych postaci z dziedzin ekonomii, innych nauk i życia społecznego – poza wymienionymi wyżej, także np. Michael Polanyi czy Stefan Possony. Goście kolokwium postulowali wspólne utworzenie organizacji mającej promować i badać nowe możliwości rozwoju liberalizmu, o nazwie Comité international d'étude pour le renouveau du libéralisme (CIERL).