Chrześcijanin, dzięki życiu otrzymanemu przez wiarę, został wyzwolony z postawy pokładania ufności w ciele. W jego sercu jednak trwa ostry antagonizm między dwiema siłami: grzechem, wspieranym przez Prawo, i życiem według Ducha Świętego (Gal 5, 17). Paweł poświęcił temu tematowi rozdziały 7 i 8 swego Listu do Rzymian. Owe dwie siły, zamieszkując w człowieku ochrzczonym, uwolnionym przez Chrystusa od grzechu (Rz 7, 17-20; 8, 9 nn), stanowią dwie przeciwstawne propozycje sposobu życia (8,4-17). Możność wybrania życia według ciała jest śladem tkwiącego w chrześcijaninie prawa grzechu. Przebywa ono w człowieku za pośrednictwem ciała, które było ongiś zamieszkałe przez grzech i jest nadal podatne na jego wpływy.

Człowiek, który wybiera życie według ciała, ulega prawu grzechu (Rz 7, 25). Ciało wtedy z całą bezwzględnością (Kol 2, 23) przejawia swe dążności, pragnienia, „swą roztropność” (Rz 8, 5 nn) i upodobania (Rz 13, 14; Gal 3, 3; 5, 13. 16 n). Mnoży złe czyny (Gal 5, 19), wpływając na poznanie człowieka, które staje się cielesne (Kol 2, 18;