To, co w doczesności doświadcza się jako źródło ludzkiej biedy i grzechu, zostanie przemienione w ciało chwalebne (Flp 3, 21), „duchowe" (1 Kor 15, 44), niezniszczalne, umożliwiające nam „przybranie podobizny Adama niebieskiego" (15, 49).

mały|Fresk Masaccia (detal), wygnanie Adama i Ewy z raju. Pierwotnie pierwsi rodzice zostali przedstawieni przez Masaccia symbolicznie, w skrócie artystycznym, zupełnie nagimi. Zasłaniające listki domalowano później. W rzeczywistości w chwili wygnania, według opowiadania biblijnego z Księgi Rodzaju 3,24, Adam i Ewa byli przyodziani w skóry zwierzęce (Rdz 3,21)

Wstyd nagości ciała jako wyraz utraty ufnej relacji z Bogiem W wyniku opowiedzianego w Księdze Rodzaju upadku pierwszych rodziców Adama i Ewy w Raju ciało ludzkie zaczęło wyrażać pewien brak w relacji z Bogiem. W opinii Edgara Haulotte SJ nie była to kwestia jedynie seksualności. Pierwsi rodzice zostali przyodziani przez Boga, „gdyż przepaska z liści na biodrach nie wystarczała już do okrycia tego braku”. Ów brak zrodził uczucie wstydu wobec majestatu Boga: „przestraszyłem się (zawstydziłem się), bo jestem nagi, i ukryłem się” – mówi Adam w opowiadaniu biblijnym (por. Rdz 3,10). Ciało nie było już więcej znakiem usprawiedliwiającym ufne przebywanie w obecności Boga.