W 1906, m.in. za wstawiennictwem Bilibina, wydał w Petersburgu swoje pierwsze prace (np. Śnieżka). Protekcja była mu potrzebna, gdyż pochodził z prowincji, jego pierwszym językiem był ukraiński i nieskładnie posługiwał się językiem rosyjskim. Z czasem podnosił swój poziom artystyczny, uwolnił się z maniery Bilibina, w jakiej wcześniej tworzył i osiągnął wysoką jakość druku. W 1909 pojechał do Monachium celem uzupełnienia studiów artystycznych. Zrobiły tu na nim ogromne wrażenie dzieła Albrechta Dürera. W 1910, przez Narbutówkę, powrócił do Petersburga, gdzie poważnie rozwinął działalność ilustratorską. W 1911 zilustrował bajki Iwana Kryłowa (m.in. Baśnie), a w 1912 Hansa Christiana Andersena (m.in. Słowika), przedstawiając nastrój za pomocą empirowej sylwetki. Recenzenci petersburscy uznali ilustracje do Kryłowa za arcydzieło. W 1913 zilustrował Herbarz małorosyjski. Był też członkiem redakcji czasopisma Herboznawca.