Wybuch I wojny światowej wywołał u niego szok. Zaszył się wówczas w swoim dworze w Narbutówce, gdzie podejmował próby malowania. Wkrótce zdecydował się powrócić do Petersburga, gdzie pracował w czasopismach wojskowych (np. ilustracje Lemberg znów Lwowem, czy Od niemieckich płomieni i pocisków ginie katedra w Reims). Nie krył swojego entuzjazmu dla odradzającej się Polski i nienawiści do caratu. W 1915 zilustrował Dawną architekturę Galicji G. Łukomskiego, gdzie zawarł postacie szlachty polskiej i jej herby. W 1916 wybrano go do zarządu Świata Sztuki. Został powołany do wojska, ale nadal wykonywał swój zawód i pozostał w Petersburgu. W 1917 rozpoczął prace nad Abecadłem zamówionym przez wydawnictwo R. Golike i A. Wilborg, gdzie do każdej litery zaplanował całostronicową kompozycję. Miało to być podsumowanie twórczego rozwoju artysty, jednak z uwagi na działania wojenne, Abecadło nie zostało nigdy ukończone. Powstałe częściowo ilustracje są w posiadaniu Muzeum Sztuki w Charkowie. W 1917 część krytyki rosyjskiej uznała go za największego mistrza grafiki książkowej na terenie Rosji.