W 1917 powrócił na Ukrainę, gdzie został mianowany profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Kijowie, a następnie został rektorem tej uczelni. Zaprojektował na zlecenie rządu ukraińskiego herb państwowy, pieczęcie, mundury, banknoty i znaczki pocztowe. Zilustrował też tomik poetycki swojego brata, Wołodymyra. Działał społecznie, m.in. w związku zawodowym artystów plastyków. Stworzył również Acta Narbutorum, czyli zbiór dokumentów rodowych począwszy od XVII wieku. Zacięte walki o Kijów i związana z tym atmosfera nieustannego napięcia nadwątliły jego zdrowie. W marcu 1920 trafił do szpitala, gdzie zmarł mając 34 lata. Pochowano go w Kijowie. Po śmierci zorganizowano mu wystawy w Kijowie i Petersburgu, a w Niemczech i Austrii opublikowano o nim artykuły.
Osiągnięcia Narbut dokonał w Rosji przełomu ilustratorskiego - zerwał z tradycja traktowania grafiki jako dodatku do książki, łącząc ją w jednolitą artystycznie całość kompozycyjną z tekstem.
Największe kolekcje jego dział znajdują się w: Państwowym Muzeum Rosyjskim w Petersburgu, Muzeum Sztuki Ukraińskiej w Kijowie oraz w Muzeum Sztuki w Charkowie.
Przypisy
Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy ilustratorzy Kategoria:Rektorzy uczelni na Ukrainie Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1920