Półwysep zbudowany jest głównie ze skał fliszowych środkowego eocenu, tworzących naprzemienne warstwy piaskowców, margli i iłowców. Erozja morska i procesy osuwiskowe ukształtowały strome ściany klifowe osiągające około 80 m wysokości.
Nazwa
Nazwa miejscowości została po raz pierwszy odnotowana w dokumentach w 1284 roku w formie Strugnano. Wywodzi się prawdopodobnie od łacińskiej nazwy Stronnianum, oznaczającej majątek należący do osoby noszącej imię Stronnio. W późniejszym okresie od włoskiego toponimu powstała słoweńska forma Strunjan.
W języku włoskim miejscowość nosi nazwę Strugnano. Obie formy występują w słoweńskich państwowych bazach statystycznych jako nazwa słoweńska i odpowiadająca jej nazwa włoska.
Historia
Najstarsze ślady osadnictwa na półwyspie pochodzą ze starożytności. W rejonie kościoła św. Bassusa i przylądka Ronek odkryto pozostałości rzymskiego gospodarstwa typu villa rustica, relikty zabudowy oraz konstrukcje interpretowane jako fragmenty dawnej przystani, obecnie częściowo zatopione wskutek podnoszenia się poziomu morza.