Malowała od dzieciństwa. Początkowo uczyła się w gimnazjum urszulanek we Wrocławiu, ale przeniosła się do Państwowej Szkoły Zdobniczej (Kunstgewerbeschule we Wrocławiu), gdzie studiowała sztukę i rzemiosło artystyczne. Już wtedy zaangażowała się w walkę o polskie szkolnictwo, ucząc dzieci robotników pisania i czytania w ojczystym języku. Potem uczyła się w prywatnej szkole malarskiej Franza Hohenbergera w Kohlmarkt w Wiedniu i w szkole sztuk pięknych (Académie de la Grande Chaumière u Claudio Castelucho) w Paryżu, którą ukończyła w 1911.
W 1911 wróciła do Poznania. Związała się z Towarzystwem Przyjaciół Sztuk Pięknych, którego członkinią została. Działała też w oświacie, wspierając walkę o polska szkołę w zaborze pruskim. Przy kościele Matki Bożej Bolesnej w Poznaniu prowadziła tajne nauczanie. W tej tajnej szkole polskiej na Łazarzu pracowała w latach 1911–1912. W czasie I wojny światowej zorganizowanie przez nią w budynku Teatru Polskiego w Poznaniu trupy amatorskiej wystawiającej sztuki na cele dobroczynne (dla głodujących Polaków oraz żołnierzy Legionów Polskich) uchroniło budynek przed przejęciem przez okupanta niemieckiego.