W listopadzie 1918 wraz z siostrą Teklą i innymi ziemiankami zaczęła pracę w Ognisku dla Żołnierzy Polskich (Stacji PCK) przeznaczonym dla cywilnej ludności wracającej z Niemiec oraz polskich żołnierzy wracających z frontu.
Podczas powstania wielkopolskiego organizowała szpitalnictwo PCK i pocztę polową. Była urzędniczką poczty polowej przy Dowództwie Frontu Wielkopolskiego. Działała społeczno-charytatywnie m.in. organizując zbiórki darów dla Szpitala Chirurgicznego nr 3 w Poznaniu. W latach 1916–1919 wraz z rzeźbiarzem Władysławem Marcinkowskim prowadziła Wielkopolską Szkołę Malarstwa i Rzeźby. Działała jako jej autorskie atelier. W 1918 należała do Towarzystwa Czytelni Ludowych, zabiegając m.in. na sejmiku oświatowym w Poznaniu o udział kobiet w Radzie Głównej organizacji. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wysyłała żywność na front oraz pracowała w zakaźnym szpitalu PCK w Poznaniu.