Projekt Manhattan Metropolis, Fermi i Teller znajdowali się wśród pierwszej grupy 50 naukowców zatrudnionych przez Roberta Oppenheimera do Projektu Manhattan w momencie otwarcia Laboratorium Los Alamos około kwietnia 1943. Zajmował się tam zarządzaniem obliczeniami i naprawą maszyn liczących. Podobnie jak Enrico Fermi, John von Neumann, Stanisław Ulam i inni, szybko zdał sobie sprawę z potencjału, jaki oferował wykorzystywany w projekcie komputer ENIAC.
Metoda Monte Carlo i komputery MANIAC Po II wojnie światowej powrócił na trzy lata do pracy akademickiej w Chicago, kontynuując pomaganie w pracach nad komputerem ENIAC; w 1948 przeniósł się ponownie do Los Alamos, tym razem jako kierownik działu teoretycznego poświęconego projektowi i budowie komputerów MANIAC I (1952) i MANIAC II (1957). Według jego relacji, wybrał te skróty mając nadzieję na zahamowanie tego stylu nazewnictwa wczesnych komputerów, ale jak oceniał później z niezadowoleniem, przyniosło to przeciwny rezultat.