Wacław Maculewicz (ur. 21 lipca 1893 w Wilnie, zm. między 16 a 19 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan broni pancernych Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Był synem Józefa i Jadwigi z Anasińskich. Obrońca Lwowa w 1919, żołnierz Grupy Operacyjnej gen. Żeligowskiego w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w polowym dywizjonie samochodowym Grupy Bieniakonie, a jego oddziałem macierzystym był 7 dywizjonie samochodowym.

W 1922 ukończył kurs przeszkolenia w Szkole Podchorążych Piechoty. W 1923 w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919Katyń, Księgi Cmentarne błędnie podają datę starszeństwa „Kpt. ze starsz. 1 VI 1921" i 35 lokatą służył w 3 dywizjonie samochodowym. W 1928 był oficerem 8 dywizjonu samochodowego z którego w 1930 został przeniesiony do 6 dywizjonu samochodowego. W 1934 został przeniesiony do 6 batalionu czołgów i samochodów pancernych, który w 1935 został przeformowany w 6 batalion pancerny. W 1937 został przeniesiony w stan spoczynku.