Piełagieja Jakowlewna Połubarinowa-Koczina (ros. Пелагея Яковлевна Полуба́ринова-Кочина, ur. we wsi Wierchnij Chutor w guberni astrachańskiej, zm. 13 lipca 1999 w Moskwie) – radziecka i rosyjska uczona w dziedzinie hydrodynamiki, doktor nauk fizyczno-matematycznych, profesor, akademik Akademii Nauk ZSRR.

Życiorys Uczyła się na żeńskich kursach w Piotrogrodzie, w 1921 ukończyła studia na Uniwersytecie Piotrogrodzkim, od 1919 do 1927 pracowała jako fizyk w dziale meteorologii teoretycznej Głównego Obserwatorium Geofizycznego w Leningradzie (obecnie Petersburg), jednocześnie w latach 1925–1931 wykładała matematykę w Instytucie Komunikacji Drogowej w Leningradzie i od 1931 do 1935 w Instytucie Inżynierów Cywilnej Floty Rzecznej. Następnie w latach 1935–1937 kierowała katedrą wyższej matematyki w Moskiewskim Instytucie Hydrometeorologicznym i jednocześnie 1935–1939 była starszym pracownikiem naukowym Instytutu Matematyki im. Stiekłowa Akademii Nauk ZSRR, 1937–1941 kierowała katedrą matematyki Moskiewskiego Lotniczego Instytutu Technologicznego, a 1941–1947 była profesorem wyższej matematyki w Moskiewskim Instytucie Naftowym im. Gubkina. Jednocześnie, od 1939 do 1959 była starszym pracownikiem naukowym, a od 1948 również kierownikiem wydziału hydrodynamiki Instytutu Mechaniki Akademii Nauk ZSRR.