thumb|Grób Zofii Podkowińskiej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zofia Podkowińska (ur. 17 maja 1894 w Warszawie, zm. 10 lutego 1975 tamże) – polska historyk-archeolog, specjalistka w zakresie neolitu.
Życiorys Edukacja Córka lekarza Zygmunta (1867–1932) i Józefy z Tarnowiczów (1867–1941). Okres I wojny światowej spędziła w Rosji. W 1918 ukończyła polskie gimnazjum im. Zofii Różyckiej w Moskwie i otrzymała maturę. Po powrocie do Warszawy początkowo pracowała jako pomoc bibliotekarki, a następnie jako kierownik Biblioteki Powszechnej m. st. Warszawy przy ulicy Rozbrat 24. Do wyboru kierunku studiów przyczynił się jej ojciec, którego pasjonowała antropologia. Jesienią 1918 zapisała się na studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego, od 1920 uczęszczała na zajęcia z archeologii prowadzone przez docenta Włodzimierza Antoniewicza. Studiowała ze Stefanem Krukowskim i Ludwikiem Sawickim, wspólnie badali wydmy podwarszawskie oraz prowadzili pierwsze badania wykopaliskowe. Równocześnie od 1920 do 1922 pracowała jako referent w Głównym Urzędzie Statystycznym. W 1922 została demonstratorką przy Katedrze Archeologii Przedhistorycznej, a dwa lata później młodszą asystentką. W 1927 przedstawiła pracę Starsza i młodsza ceramika wstęgowa w Polsce i uzyskała stopień doktora filozofii, została wówczas asystentką.