José María de Torrijos y Uriarte (ur. 20 marca 1791 w Madrycie, zm. 11 grudnia 1831 w Maladze) – hiszpański wojskowy i liberał, walczący przeciwko monarchii absolutnej. Pośmiertnie otrzymał tytuł hrabiego de Torrijos przyznany przez regentkę Marię Krystynę Sycylijską.
Życiorys Urodził się 20 marca 1791 w Madrycie, w rodzinie andaluzyjskich urzędników pracujących dla monarchii. Jego ojciec Cristóbal de Torrijos y Chacón pochodzący z Sewilli był kawalerem Orderu Karola III, pracował także na dworze Karola IV. Dzięki pozycji ojca, w wieku 10 lat został królewskim paziem. W wieku 13 lat wstąpił do wojskowej Akademii w Alcalá de Henares.
Walczył w wojnie o niepodległość Hiszpanii (1808–1814). Po powrocie króla Ferdynanda VII na tron w 1814 i przywróceniu absolutyzmu uczestniczył w proklamacji Juana Van Halena z 1817. Van Halen starał się przywrócić konstytucję z 1812 odrzuconą przez króla. W konsekwencji spędził dwa lata w więzieniu;