został uwolniony w 1820 po sukcesie proklamacji Rafaela de Riego i rozpoczęciu Trzylecia liberalnego. Walczył z Francuzami (korpusem księcia d'Angoulême zwanym Cien Mil Hijos de San Luis), którzy najechali Hiszpanię, aby pomóc przywrócić absolutną władzę Ferdynanda VII i ancien régime. Po porażce wyemigrował do Anglii, gdzie przygotował własną proklamację. 2 grudnia 1831 wraz z sześćdziesięcioma towarzyszami przypłynęli do wybrzeża Malagi, gdzie wpadli w pułapkę absolutystów (zdradzeni przez gubernatora generalnego Gonzáleza Moreno). Zostali aresztowani i uwięzieni w kościele Nuestra Señora del Carmen w Maladze. Dziewięć dni później, 11 grudnia, Torrijos i 48 jego ocalałych towarzyszy zostało rozstrzelanych bez procesu na malageńskiej plaży San Andrés. To wydarzenie zainspirowało sonet José de Esproncedy zatytułowany A la muerte de Torrijos y sus compañeros i wielkoformatowy obraz Antonia Gisberta z 1888 Stracenie Torrijosa i jego towarzyszy.
thumb|Stracenie Torrijosa i jego towarzyszy Antonio Gisbert, 1888
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy generałowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Zmarli w 1831