Akt III mały|Pojedynek Horacjuszów z Kuriacjuszami. Fulchran-Jean Harriet. 1798. Sabina w trwodze oczekuje na wieści o śmierci męża lub braci, gdy Julia przynosi nowinę, że na widok stających przeciw sobie do walki przyjaciół zaprotestowało wojsko. I choć wyznaczeni do pojedynku nie chcieli odstąpić od walki, król widząc zamęt w obu armiach zarządził odroczenie pojedynku i zwrócenie się o wyrok do bogów. Sabina ma nadzieję na odmianę losu. Kamilla nie spodziewa się już niczego. Stary Horacjusz przynosi wieść, że z woli bogów jego synowie i Kuriacjusze stanęli jednak do pojedynku. Stara się pokrzepić na duchu strwożone kobiety. Julia przynosi wiadomość, że dwaj Horacjusze padli w walce, a trzeci, mąż Sabiny, uciekł z pola walki. Tym samym Rzym zostaje poddany Albie. Sabina cieszy się, że żyją jej bracia i mąż. Stary Horacjusz zapowiada jednak, że hańbę, jaką ściągnęła na jego ród ta ucieczka zmazać może jedynie śmierć winowajcy.