zrealizowała cykl iluzjonistycznych prac pt. Reliefy płaskie, wykorzystując prosty, linearny rysunek.
Od początku lat 70. posługiwała się nowymi środkami wyrazu, jak fotografia, sztuka konceptualna, instalacja czy sztuka akcji, które umożliwiały jej rejestrację obserwowanych w życiu codziennym fenomenów czasu i przestrzeni. Wzięła udział w Sympozjum Plastycznym Wrocław '70, gdzie zaproponowała niezrealizowaną pracę – „projekt małej architektury w przestrzeni publicznej, na który miało złożyć się 107 cylindrycznych betonowych form, wydrążonych w środku i ściętych skośnie przy wierzchołku pod kątem 30 stopni. Formy te, rozstawione w różnych układach i wkopane w podłoże na różnych wysokościach, miały być częściowo wypełnione roślinnością”. W tym samym roku wzięła udział w przełomowej wystawie SP – Sztuka Pojęciowa w Galerii pod Moną Lisą we Wrocławiu.
Akcja Jeden tydzień, Osieki, 1970 W pracy Jeden tydzień, zrealizowanej podczas VIII Pleneru Osieckiego, „w ciągu tygodnia, codziennie o tej samej godzinie, utrwalała za pomocą fotografii sytuację w dwóch różnych miejscach – jedną codziennie stałą, drugą zmieniającą się w czasie”.