numidus (Malherbe, 1843) – dzięcioł przepasany – północna Algieria i Tunezja D. m. candidus (Stresemann, 1919) – Rumunia i południowa Ukraina do Grecji D. m. paphlagoniae (Kummerlöwe & Niethammer, 1935) – północna Turcja D. m. tenuirostris Buturlin, 1906 – Kaukaz i Kaukaz Południowy (południowo-zachodnia Azja) D. m. poelzami (Bogdanov, 1879) – dzięcioł kaspijski – południowo-wschodni Azerbejdżan, północny Iran i południowo-zachodni Turkmenistan D. m. japonicus (Seebohm, 1883) – dzięcioł mandżurski – południowo-wschodnia Syberia, północno-wschodnie Chiny, Półwysep Koreański oraz północna i środkowa Japonia D. m. wulashanicus T. Cheng, Xian, Y-s Zhang & Z. Jiang, 1975 – Mongolia Wewnętrzna (północne Chiny) D. m. cabanisi (Malherbe, 1854) – dzięcioł wschodni – wschodnie Chiny D. m. beicki (Stresemann, 1927) – środkowe Chiny D. m. mandarinus (Malherbe, 1857) – południowe Chiny i wschodnia Mjanma do północnego Laosu i północnego Wietnamu D. m. stresemanni (Rensch, 1923) – północno-wschodnie Indie, północno-wschodnia Mjanma do południowo-wschodniego Tybetu i południowo-środkowych Chin (zachodni Syczuan, Junnan) D. m. hainanus E. Hartert & Hesse, 1911 – wyspa Hajnan (u wybrzeży południowo-wschodnich Chin). Niektóre z tych podgatunków są słabo identyfikowalne i nie są uznawane przez część systematyków, np.