mały|240x240px|książka „Malowane domy”|alt= Zofia Czasznicka (ur. w Maślikowszczyźnie, zm. 25 lipca 1973 w Warszawie) – artystka, specjalizująca się w tkactwie. Amatorsko zajmowała się etnografią. Działaczka Towarzystwa Popierania Przemysłu Ludowego, naczelnik Wydziału Sztuki Ludowej w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Członkini warszawskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego.
Życiorys Urodziła się na Żmudzi w rodzinie ziemiańskiej. Osierocona przez rodziców we wczesnym dzieciństwie, wychowywała się na folwarku ciotki. Odebrała tam pierwsze domowe nauczanie. Już w Warszawie ukończyła Szkołę Dekoracyjno-Artystyczną pp. Chalus i Dunin, do której uczęszczała w latach 1907–1910. Niedługo potem, w 1915 roku, wraz z opiekunami wyjechała do Rosji. Ukończyła gimnazjum w Moskwie oraz kursy pedagogiczne, które pozwoliły jej podjąć pracę w Niżnym Nowogrodzie, gdzie przez dwa lata prowadziła polską szkołę. Gdy wróciła do kraju, jako wolna słuchaczka uczęszczała do krakowskiej ASP. W tym samym jednak roku przeniosła się do Warszawy. Tam uczęszczała na Państwowe Kursa Pedagogiczne dla Nauczycieli Rysunku pod kierownictwem prof. Karola Tichego (lata 1919–1922). W okresie 1932–1930, w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, studiowała malarstwo u profesora Tadeusza Pruszkowskiego, grafikę u prof.