Władysława Skoczylasa, oraz architekturę wnętrz pod kierunkiem profesora Wojciecha Jastrzębowskiego.
Była aktywną członkinią Bloku Zawodowych Artystów Plastyków, Związku Polskich Artystów Plastyków oraz warszawskiego Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Pozostawała w bliskich relacjach z członkami Bractwa św. Łukasza.
Mimo ciężkiej choroby, do ostatnich lat życia pozostała czynna zawodowo.
Zmarła w wieku 84 lat w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 155-5-18).
Praca zawodowa W 1928, jeszcze jako studentka, Czasznicka dołączyła do Spółdzielni Artystów „Ład”, pozostała związana z nią aż do śmierci. Przez pewien czas pełniła w niej funkcję kierowniczki działu tkactwa, później zasiadała w zarządzie spółdzielni. Podczas II wojny światowej razem z Czesławem Knothe, Władysławem Wincze i Władysławą Grużewską-Kowalczykową faktycznie kierowała spółdzielnią. Była inicjatorką powojennej odnowy „Ładu”; w 1945 weszła w skład zarządu, z kolei w latach 1955–1958 pełniła funkcję przewodniczącej jego Rady Nadzorczej.