Wojciech Mikiewicz (ur. 6 kwietnia 1892 w Żurawiczkach, zm. między 9 a 11 kwietnia 1940 w Katyniu) – major lekarz weterynarii Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Kazimierza i Anny z Hoszeków. Początkowo uczył się w I Gimnazjum w Jarosławiu by przenieść się do Rzeszowa, gdzie zdał maturę (1910). Wstąpił na Akademię Weterynaryjną we Lwowie, po ukończeniu której i uzyskaniu dyplomu lekarza weterynarii w 1915, został powołany do armii austro-węgierskiej. Został wcielony do 1 pułku ułanów, a następnie przeniesiony do 100 pułku piechoty. W 1916 służył w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Koni w Piotrkowie. Wysłany na front, był lekarzem w oddziałach austriackiego XIX Korpusu Armijnego. Został mianowany wojskowym podlekarzem weterynarii.
Po zakończeniu I wojny światowej, w 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Został mianowany podporucznikiem. Powierzono mu stanowisko ordynatora szpitala koni w Jarosławiu. Przeniesiono go do stacji odpoczynkowej koni w Radymnie, później dostał przydział do Armii generała Józefa Hallera. W maju 1919 został awansowany do stopnia porucznika. Przeniesiono go do 2 pułku artylerii polowej. 11 sierpnia 1919 r. został awansowany do stopnia kapitana. W lipcu 1920 r.