Uzbrojenie miało być podobne do tego użytego na jednostkach typu Deutschland. Okręty miały być uzbrojone w sześć tych samych dział C/28 kal. 28 cm o lufach długości 52 kalibrów. Miały być one ulokowane w takich samych trójdziałowych wieżach, rozważano także układ ośmiu dział umieszczonych w dwóch czterodziałowych wieżach. Działa miały dokładnie średnicę 283 mm, mogły wystrzeliwać pociski przeciwpancerne i odłamkowe (oba pociski ważyły po 300 kg). Działa używały dwóch zestawów ładunków prochowych: przedniego ładunku o wadze 36 kg w jedwabnym worku oraz głównego ładunku o wadze 71 kg w mosiężnej łusce. Pociski miały prędkość wylotową 910 m/s i przy maksymalnym kącie podniesienia armat (40 stopni) miały donośność 36 475 m. Szybkostrzelność wynosiła 2,5 pocisku na minutę. Okręty miały zapas 900 pocisków, po 150 na działo.
Artyleria średniego kalibru składała się z ośmiu dział SK C/28 kal. 15 cm L/55. Działa te mogły wystrzelić pocisk o wadze 45,3 kg z prędkością wylotową 875 m/s. Przy maksymalnym podniesieniu dział (40°) zasięg maksymalny prowadzenia ognia wynosił 23 000 m. Działa te zostały już zamówione w momencie anulowania budowy jednostek – ich dostępność wpłynęła na projekt jednostek typu Scharnhorst, które osiem ze swoich dwunastu dział kal.