Każda jednostka tego typu mogła przenosić sześć torped G/7, w 1917 roku U-19 wyposażony został w pojedyncze działo kalibru 10,5 cm, rok wcześniej natomiast pozostałe jednostki tego typu otrzymały jedno bądź dwa działa o średnicy 8,8 cm.
U-20 został porzucony a następnie zatopiony 5 listopada 1916 roku, załoga U-19 poddała okręt 24 listopada 1918 roku, U-22 został poddany 1 grudnia 1918 roku, zaś U-21 zatonął 22 lutego 1919 roku.
Budowa i konstrukcja SM U-29 był ostatnim niemieckim okrętem podwodnym zwodowanym przed wybuchem I wojny światowej. Pierwsze 16 niemieckich jednostek tej klasy zostało wyposażone w silniki benzynowe, które jednak uważane były za zbyt niebezpieczne w morzu, ich białe gazy spalinowe były zaś wyraźnie widoczne podczas rejsu na powierzchniJak M. Showell: The U-Boat Century, s. 40-45. W tym czasie napędzane ciężkim olejem napędowym silniki z zapłonem samoczynnym oferowały pracę bez emisji wyraźnie widocznych spalin w oparciu o mniej lotne paliwo. Niemiecki Inspektorat Torped (TI) poszukiwał więc sposobów zaopatrzenia okrętów podwodnych w silniki Diesla już od 1905 roku, jednak dostępne w tym czasie jednostki napędowe nie były wystarczająco lekkie i niezawodneEberhard Rőssler: The U-Boat, s. 25-31.