Maria Staniewicz (spotykana pisownia Marja Staniewiczówna, ur. 1845 w guberni mińskiej) – polska działaczka narodowa i oświatowa.
Życiorys W czasie powstania styczniowego, wraz z matką Henryką Staniewicz z Rogowskich, wspierała powstańców w guberni mińskiej. Dom Staniewiczów w Mińsku był miejscem powstańczych prac organizacyjnych. Bracia Marii: Aleksander, Kazimierz i Henryk, walczyli w oddziałach powstańczych. W celu niesienia pomocy powstańcom wyprzedały swoje rzeczy. Wraz z matką prowadziła tajną polską szkołę dla dzieci w Mińsku.
Dom Staniewiczów był pod obserwacją władz carskich. Podczas rewizji władze śledcze przechwyciły część dokumentów, których nie zdążyła spalić. Aresztowano i osadzono ją wraz z matką w więzieniu w Mińsku. Do sądu przybyła w zakazanym czarnym polskim stroju. Nie przyjęła obrońcy. Nikogo nie wydała i nie ujawniła żadnych faktów. Wygłosiła poruszającą mowę obrończą, która zrobiła ogromne wrażenie na sędziach i obecnych w sądzie.