Na propozycję sądu, aby podpisała zeznanie, że wszystko, co robiła to było za namową starszych i żałuje bardzo tego, co zrobiła, a zostanie uwolniona, odpowiedziała: „…Polki nie trzeba uczyć, co ma czynić i że raz uwolniona czyniłaby to samo, pomagając walce o prawa ludzkie…”.
Wyrokiem sądu polowego z 9 maja 1864 roku dziewiętnastoletnia Maria Staniewicz została skazana wraz z matką na dożywotnie zesłanie na Sybir.
Zachorowała i zmarła w czasie drogi na zesłanie w mieście Perm.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Osoby niosące pomoc powstaniu styczniowemu Kategoria:Polscy działacze narodowi Kategoria:Polscy działacze oświatowi zaboru rosyjskiego Kategoria:Kobiety – powstańcy styczniowi Kategoria:Ludzie związani z Mińskiem (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy zesłańcy w Imperium Rosyjskim Kategoria:Zesłańcy do Permu Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w XIX wieku