W sierpniu 1942 roku Jadwiga i Stanisław przyjęli pod dach żydowską dziewczynkę, 11-letnią Marlenę Wagner, córkę Samuela Wagnera i Gitli z Takslów. Jej matka prawdopodobnie zginęła w pogromie, ojciec wyjechał do Rosji jeszcze w 1939 roku. Dla bezpieczeństwa, Marlena posługiwała się imieniem Zosia. Dziewczynka przez większość czasu ukrywała się pod deskami na niewykończonym strychu domu Soleckich.
24 marca 1944 roku w nieodległej wsi Markowa Niemcy za udzielanie pomocy Żydom wymordowali polską rodzinę – Józefa Ulmę, jego ciężarną żonę Wiktorię, szóstkę ich dzieci – z której najmłodsze liczyło półtora roku – oraz ośmioro ukrywanych przez nich Żydów, w tym dwie kobiety i dziecko. Informacja o masakrze na rodzinie Ulmów wywarła wstrząsające wrażenie na miejscowej ludności, dotarła także do rodziny Soleckich, którzy jednak – mimo świadomości grożących im represji – nie zaniechali ukrywania Marleny. Rodziny nie opuściła także ich służąca, Jadwiga Bajgrowicz.