U + U Tradycyjna i zmodyfikowana latynizacja Hepburna: Połączenie u + u zapisywane jest jako uu, jeżeli występuje na granicy między morfemami lub na końcu słownikowej formy czasownika. : {ku} + {-u} = kuu – jeść : {nu} + {-u} = nuu – szyć Japońskie słowo みずうみ („jezioro”), choć zapisywane za pomocą pojedynczego znaku , składa się z dwóch morfemów: 水（みず） (mizu, „woda”) i 海（うみ）(umi, „morze”).: {mi + zu} + {u + mi} = mizuumi – jezioro W pozostałych przypadkach długa samogłoska u oznaczana jest makronem. : {su + u} + {ga + ku} = sūgaku – matematyka : {chu + u} + {i} = chūi – uwaga : {gu + u + ta + ra} = gūtara – próżniak
E + E Tradycyjna i zmodyfikowana latynizacja Hepburna: Połączenie e + e zapisywane jest jako ee, jeżeli występuje na granicy między morfemami. : {nu + re} + {e + n} = nureen – niezadaszona weranda Tradycyjna latynizacja Hepburna: Długa samogłoska e zawsze zapisywana jest jako ee. : {o} + {ne + e} + {sa + n} = oneesan – starsza siostra Zmodyfikowana latynizacja Hepburna: W pozostałych przypadkach długa samogłoska e oznaczana jest makronem. : {o} + {ne + e} + {sa + n} = onēsan – starsza siostra