W przypadku materiałów ciągliwych badania przeprowadzane są na tzw. zrywarkachN.M.Bielajew, Wytrzymałość materiałów, s. 22, 47, 246, Warszawa 1954, Wyd. Ministerstwa Obrony Narodowej.. Urządzenia te rozciągają próbki materiału o znormalizowanych kształtach i rejestrują wykresy wartości sił rozciągających w funkcji wydłużeń osi próbki. Z wykresów tych można odczytać wartości działających sił, przy których następuje najpierw tzw. płynięcie materiału (granica plastyczności ), a następnie zerwanie próbki (granica wytrzymałości ).
Materiały kruche bywają zazwyczaj badane tylko na ściskanie przy pomocy odpowiednich pras. Interesuje nas w tym przypadku tylko granica wytrzymałości gdyż w materiałach tych zjawiska płynięcia nie występują.
Poniższe tabele prezentują przykładowe dane dotyczące wytrzymałości ciał stałych na ściskanie i rozciąganie: Substancja [MPa] Diament 17 000 Azotek krzemu 3000 Korund 2400 Dwutlenek cyrkonu 2100 Węglik krzemu 2000 Szkło kwarcowe 1100 Porcelana 500 Kość 150 Lód (0 °C) 3 Styropian ~1 Substancja [MPa] [%] Włókno szklane 4000 4 Diament 1800 Wolfram 1715 2 Brąz berylowy 1000 <50 Teflon 20 300 Cyna 14 70 Ołów 14 50 Beton 2–5 Styropian 0,3