Konwikt jezuitów w Lewoczy – historyczna budowla w Lewoczy na Słowacji, zajmująca narożnik ulic Kasárenskej i Jána Bottu (adres: ul. Bottova 15). Obecnie siedziba Instytutu Juraja Páleša Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Katolickiego w Rużomberku.
Historia Pierwotnie w tym terenie, tuż pod miejskimi murami obronnymi, znajdowały się ogrody lewockich mieszczan. Później na ich miejscu osiedli kartuzi, którzy niepokojeni przez husytów, a następnie przez najemne wojska Jana Jiskry z Brandysa, przenieśli się tu, pod opiekę miasta, w 1454 r. z Kláštoriska w dzisiejszym Słowackim Raju. Za zgodą Kapituły Spiskiej i panującego wybudowali tu klasztor z kaplicą. Gdy minął okres działań bratrzyków na terenie dzisiejszej Słowacji, kartuzi powrócili w 1478 r. na Kláštorisko. Zabudowania po nich przejęła Kapituła Spiska.
Jezuici, którzy mieli swój dom i gimnazjum w Spiskiej Kapitule, przyszli do Lewoczy w ramach akcji rekatolizacyjnej w roku 1671. Oprócz gimnazjum, które uruchomili w 1672 r., utworzyli w mieście również konwikt dla młodzieży pochodzenia szlacheckiego. Powstał on z inicjatywy biskupa ostrzyhomskiego Juraja Széchényiego, który 5 lutego 1694 r. przeznaczył 80 tys. złotych reńskich na założenie jezuickich konwiktów w Trenczynie i Lewoczy.