Inscenizatorzy korzystali też z tekstów powieści, poematów, czy reportaży, sięgali do tradycji teatrów średniowiecznych.

Druga generacja reformatorów obejmuje takie postacie jak Wsiewołod Meyerhold, Jewgienij Wachtangow, Charles Dullin, Gaston Baty, Aleksandr Tairow, Georges Pitoëff, Louis Jouvet, Bertold Brecht, w Polsce Juliusz Osterwa i Leon Schiller.

Najwcześniej teatr powojenny rozwinął się w Moskwie i Berlinie. Innymi ważnymi  centrami rozwoju były Paryż, Praga i Warszawa, gdzie funkcjonowała eksperymentująca Reduta założona przez Juliusza Osterwę. Przypisy

Kategoria:Teatr Kategoria:Naturalizm