Prekursorzy Teatr europejski drugiej połowy XIX wieku przechodził poważny kryzys. Brakowało nowych wybitnych dramatów, w teatrach panowały skostniałe reguły sztuki aktorskiej, wypracowane jeszcze na początku stulecia, dekoracje były schematyczne, spadał poziom artystyczny, panoszyła się cenzura, a widzowie traktowali spektakl bardziej jak wydarzenie towarzyskie niż artystyczneKazimierz Braun, Wielka reforma teatru w Europie: ludzie, idee, zdarzenia, Wrocław 1984, s.17–20..
Doprowadziło to do poszukiwań sposobu odnowy sztuki teatralnej. Jednym z protoplastów Wielkiej Reformy Teatru jest Richard Wagner, który wprowadzał w życie postulat teatru jako syntezy sztuk: muzyki, obrazu, poezji i spajającej wszystko akcji. Zrywając z tradycyjną barokową sceną pudełkową, w Bayreuth postawił gmach teatralny z amfiteatralną widownią wzorowaną na schemacie teatru antycznegoKazimierz Braun, Wielka reforma teatru w Europie: ludzie, idee, zdarzenia, Wrocław 1984, s. 22–23..