Działalność jako sanitariusz Swoją przygodę jako sanitariusz rozpoczął wiosną 1936 roku w Krakowie. Odbył on tam kurs z ratownictwa ogólnego i przeciwgazowego uzyskując klasyfikacje instruktora. W związku z rosnącym zagrożeniem w Rzeczypospolitej rozszerzono zadania dla PCK i w styczniu 1937 roku wprowadzono przygotowania ludności do obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej. Latem tego samego roku Józef Stec wraz z inżynierem Władysławem Zielińskim zorganizował na rynku w Dębicy ćwiczenia z ratownictwa sanitarnego. Z czasem jego wysiłek został doceniony, we wrześniu 1938 roku został wyznaczony komendantem drużyny ratowniczej na miasto Dębica.
Pierwsze miesiące okupacji i praca w konspiracji Po wybuchu II wojny światowej udał się do Lwowa w celu uzupełnienia materiałów opatrunkowych i innych artykułów medycznych. Po powrocie do Dębicy, podczas gdy niemieckie oddziały już stacjonowały w mieście, włączył się w działalność PCK. Na początku października otrzymał legitymację, dzięki której mógł swobodnie poruszać się w regionie, legalnie zbierać żywność, lekarstwa oraz listy od jeńców polskich. W 1940 roku otrzymał dwukrotnie od władz niemieckich nakaz pracy do „Baudienstu” w Pustkowie oraz na kolei w Pustyni.