Po aneksji Zakarpacia przez Węgry w marcu 1939 na polecenie Biura Politycznego KC KPCz udał się do Moskwy, gdzie skierowano go do pracy w KC MOPR. Po ataku Niemiec na ZSRR na polecenie KC KPCz wstąpił do Armii Czerwonej, w której został politrukiem. Brał udział w przygotowywaniu kadr komunistycznego ruchu partyzanckiego Czechosłowacji (głównie Zakarpacia) i Węgier, współpracując z komunistami czechosłowackimi i węgierskimi przebywającymi w Moskwie. W końcu września 1941 wraz z grupą zakarpackich komunistów został zrzucony na spadochronie na terytorium Zakarpacia z zadaniem prowadzenia sabotażu i dywersji (głównie na kolei). Działał w rejonie Rachowa, Jasiny i Stanisławowa, opracowując plan dywersji komunikacyjnej. 12 lutego 1942 został aresztowany, później przewieziony do więzienia w Budapeszcie, gdzie następnie go rozstrzelano. 8 maja 1965 pośmiertnie otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego i Order Lenina.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-04-03]
Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Czechosłowaccy komuniści Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Oficerowie polityczni Armii Czerwonej Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Ukraińscy dziennikarze Kategoria:Ukraińscy komuniści Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1942