W późniejszym czasie opracowano trójczęściową osłonę kabiny pilota i montowano ją na wcześniej zbudowanych szybowcach.
W 1933 roku rozpoczęto produkcję seryjną w Warsztatach Szybowcowych ZASPL oraz w mniejszych zakładach. Były używane w szkolenia na poziomie kategorii A i B. Łącznie wyprodukowano ok. 20 egzemplarzy szybowca, które były eksploatowane do 1938 roku.
Konstrukcja Jednomiejscowy szybowiec przejściowy w układzie zastrzałowego górnopłatu.
Kadłub trójdzielny, składający się ze skrzynki, ramy podskrzydłowej i tylnej kratownicy. Części łączyły się między sobą sworzniami. W skrzynce znajdował się fotel pilota, zaczep do lotów na holu. Istniała możliwość montażu osłony kabiny wykonanej ze sklejki. Kratownica wykonana z listew sosnowych, usztywniona naciągami w płaszczyźnie pionowej i poziomej.
Skrzydło prostokątne, dwudzielne, dwudźwigarowe podparte dwoma parami zastrzałów. Do pierwszego dźwigara kryte sklejką, w dalszej części płótnem, wyposażone w lotki o napędzie linkowym.
Usterzenie krzyżowe, statecznik poziomu dwudzielny. Kryte całkowicie płótnem.
Podwozie jednośladowe złożone z dwóch płóz podkadłubowych.
Przypisy
Kategoria:Polskie szybowce