Podejście takie mogło wynikać z tego, że moniści widzieli w nauce funkcję zastępczej, doskonalszej formy religii. Przyrodnicy mieliby wśród nich spełniać obowiązek swoistych kapłanów, służących niesieniu oświecenia intelektualnego ludzkości (nauka stanowiła dla nich najwyższą formę ludzkiej kultury).

Cele działania Deklarowanym przez członków Ligi celem jej działania była walka o czysty światopogląd naukowy, wolny od mistycyzmu, przesądów, fanatyzmu, czy dogmatyzmu w myśleniu o nauce. Chcieli uwalniać ludzi od mających ich zniewalać stereotypów religijnych, deklarowali niezależność, wolność sumienia, swobodę wyboru przekonań politycznych lub filozoficznych, która to deklaracja stała jednak w sprzeczności ze zwalczaniem przekonań konserwatywnych w polityce i filozofii. Członkami organizacji była w największej mierze inteligencja wywodząca się z burżuazji, głosząca poglądy zbieżne z marksizmem. Zainteresowania filozoficzne członkowie ruchu koncentrowali wokół wyjaśniania zjawisk występujących w przyrodzie i społeczeństwie wyłącznie w drodze dociekań naukowych.