Henryk Chrul (ur. 12 października 1918 w Podubnie, powiat Nowogródek, zm. 3 listopada 1989 w Rzepinie) – kapral Wojska Polskiego II RP, członek załogi i obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w wojnie obronnej 1939.
Życiorys lewo|mały|240x240px|Obrona Westerplatte
Syn Rafała i Aleksandry z Chreptowiczów. Miał dwóch braci i jedną siostrę. Po ukończeniu czterech klas gimnazjum w Lidzie 1 września 1932 wstąpił do Szkoły Podoficerskiej Piechoty dla Małoletnich w Śremie. 12 października 1935 wcielony do 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu, jako dowódca drużyny szkolnej w stopniu kaprala. 11 listopada 1936 odkomenderowany do I batalionu detaszowanego w Staszowie. Pełniąc służbę wojskową nadal uczył się. Maturę uzyskał w 1938. Jako wyróżniający się podoficer został wyznaczony do służby na Westerplatte. Wyjechał z pierwszym rzutem żołnierzy 2 Dywizji Piechoty Legionów z Kielc 16 marca. Na Westerplatte dotarł dzień później. W czasie obrony był dowódcą placówki „Łazienki". W nocy z 31 na 1 września służba przebiegała wg regulaminu. Czujki były zmieniane systematycznie, co pozwalało wypocząć na zmianę części załogi, która spała na podłodze w schronu amunicyjnego nr 19. Z placówki zauważono ruchy pancernika Schleswig-Holstein oraz Chrul otrzymał taką informację z wartowni nr 4.