Z pierwszym wystrzałem pancernika obsada placówki „Łazienki” na komendę kpr. Chrula wybiegła ze schronu amunicyjnego nr 19 na swoje stanowisko na wale, do którego mieli kilka metrów. Chrul wybiegł jako ostatni sprawdzając czy nikt nie został w schronie-magazynie. Mat Franciszek Bartoszak pobiegł na swoje stanowisko obserwacyjne na wydmie nad morzem. 4 września Chrul dotarł do koszar, aby otrzymać rozkazy i zorientować się w sytuacji. W czaje walk został ranny i kontuzjowany. Po kapitulacji dostał się do niewoli w Prusach Wschodnich, przebywając do końca wojny w Stalagu I A.
Po wyzwoleniu powrócił do kraju wiosną 1945. Ponieważ miejsce przedwojennego zamieszkania nie leżało już w granicach państwa polskiego, osiadł na Ziemiach Odzyskanych w Rzepinie, gdzie w transporcie repatriacyjnym odnalazł swą rodzinę. Jako repatriant był zarejestrowany w urzędzie w Poznaniu pod nr 21552. Od 1945 do 1950 r. pracował w gospodarstwie rolnym u rodziców. Od 1 lutego 1950 do 30 kwietnia 1951 – w Polskich Zakładach Zbożowych jako zastępca kierownika delegatury, w latach 1951–1955 jako księgowy w Państwowej Centrali Drzewa „Paged” w Rzepinie. Od 1 października 1955 do 28 lutego 1959 był starszym księgowym w rejonie Lasów Państwowych w Ośnie Lubuskim.