Od 1959 kierownikiem referatu gospodarczego a następnie naczelnikiem Działu Ogólnego w Urzędzie Celnym w Rzepinie, skąd odszedł na emeryturę, 1 maja 1979. Rentę inwalidy wojennego otrzymał w 1980. Mieszkał w Rzepinie przy ul. Bohaterów Radzieckich (obecnie Bohaterów Westerplatte).
Oprócz pracy zawodowej udzielał się społecznie. Był członkiem Komisji Porządku Publicznego przy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Słubicach, Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej przy Rejonie Lasów Państwowych w Ośnie Lubuskim, radnym członkiem Komisji Zdrowia, Zatrudnienia i Pomocy Społecznej przy PMRN w Rzepinie oraz członkiem Komisji Rewizyjnej Zarządu Okręgu ZBoWiD w Zielonej Górze.
Ożenił się z Anielą. Miał córkę Grażynę (1959) która ukończyła Pomaturalne Studium Turystyczne w Zielonej Górze, i syna Kazimierza ukończył Technikum Ekonomiczne w Ośnie Lubuskim. Doczekał się trójki wnuków i jednej wnuczki.
Zmarł 3 listopada 1989 r.