Cesarz nie chce jednak rządzić po staremu, szuka nowego ładu, który położy kres tyranii, która zagraża zarówno społeczeństwu, jak i jemu samemu. Znalazłszy dobre wyjście z sytuacji sam zintegruje się jako jednostka.alt=|mały|La Poésie Juliena Alexandre’a. W tle scena z Cynny, wystawianego w sezonie 1679/1680Republikanka Emilia, która podjudza spiskowców, nie mogąc zapomnieć doznanej krzywdy, pojedna się z cezarem. Buntownicy odpłacą władcy sercem za serce. Tragedia powstała w okresie gorących dyskusji na temat prerogatyw monarchy. Le Bret, Cauvigny, Silhon skłaniali się ku absolutyzmowi, opozycja szlachecka opowiadała się za monarchą świętym, nietykalnym, ale ograniczonym w swoich prawach, kładąc zręby pod teorię prawa naturalnego. W literaturze tego okresu roi się od złych monarchów, tyranami są jednak z reguły przewrotni ministrowie lub faworyci, potrzebni szlacheckiej świadomości jako kozły ofiarne.