język czeski a język słowacki), że w przypadku nieuwzględnienia czynnika elaboracji (), zarówno w postaci odrębnych tradycji piśmiennictwa, jak i obsługiwania przez te języki rozmaitych sfer komunikacji, można by było klasyfikować czeski i słowacki jako odmiany jednego języka. Jednocześnie, zgodnie z koncepcją Klossa, należy przyjąć, że serbski i chorwacki tworzą jeden język policentryczny (zwany serbsko-chorwackim), gdyż standardowy serbski i chorwacki opierają się na tej samej podstawie strukturalnej (dialekt sztokawski).
Szacuje się, że ok. 4/5 języków świata można sklasyfikować jako odrębne języki przy użyciu samego kryterium , czyli na podstawie ich wzajemnego dystansu (niezależnie od stopnia elaboracji ich użycia). Status takich języków byłby jasny nawet w epoce przedpiśmiennej. Elaboracja języków następuje wskutek planowania językowego i często bywa motywowana pobudkami politycznymi (np. dążeniami do podkreślenia tożsamości narodowej). Próby wyodrębniania blisko spokrewnionych języków wyłącznie na podstawie kryterium niejednokrotnie są przedmiotem dyskusji społecznych i politycznych.