Uzyskał stopień doktora filozofii, a jego praca została wydana drukiem we Fryburgu w Szwajcarii w 1914 roku.
Działalność przed I wojną światową Po powrocie z zagranicy został skierowany do pełnienia funkcji wikariusza w kościele farnym w Białymstoku. Jednym z jego nowych zadań było prowadzenia duszpasterstwa katolickiego dla francuskiej i niemieckiej kolonii przebywających w wielokulturowym Białymstoku. Tuż po zajęciu przez Niemców Białegostoku polska inteligencja utworzyła Towarzystwo Pomocy Szkołom Polskim. W rocznice wybuchu powstania styczniowego założono Polskie Gimnazjum Realne z oddziałami męskimi i żeńskimi w gmachu przy ulicy Warszawskiej 63. Na dyrektora tej placówki wybrano ówcześnie jednego z najbardziej wykształconych osób w mieście – ks. Stanisława Hałko. Za zgodą władz niemieckich nawiązał kontakt z Radą Główną Opiekuńczą w Warszawie oraz rozpoczął zatrudnianie polskich nauczycieli i zakup potrzebnych książek. W szkole duży nacisk kładziono na wychowywanie młodzieży w duchu patriotyzmu oraz utworzono polskie biblioteki i harcerstwo. Za tę wyjątkowo aktywną działalność ks. Hałko został aresztowany i uwolniony dopiero po porażce Niemców w 1918 roku. Do tego czasu przebywał w więzieniach w Białymstoku, Bytowie i Hanowerze.