Ten i dwa inne obrazy zostały zakupione przez Ludwika Filipa I, który także uhonorował malarza krzyżem Orderu Legii Honorowej.

Zaburzenia depresyjne i śmierć W Rzymie poznał Napoleona Ludwika Bonaparte i jego żonę Charlottę, w której nieszczęśliwie się zakochał. W 1832 roku wyjechał z Rzymu, zatrzymał się na krótko we Florencji, gdzie ostatecznie rozwiały się jego nadzieje dotyczące Charlotty, i osiadł w Wenecji. W latach 1832–1835 cierpiał na zaburzenia depresyjne i niewiele malował. Zaczął pracę nad trzecim obrazem z serii włoskich pór roku, który miał przedstawiać karnawał w Wenecji, jednak zmienił temat na bliższy jego stanowi ducha – namalował Le Départ des pêcheurs de l'Adriatique (Wypłynięcie adriatyckich rybaków). Dzieło zostało dobrze przyjęte, ale Robert zdawał sobie sprawę, że nie dorównywało poprzednim. Krótko po ukończeniu obrazu, 20 marca 1835 roku, pogrążony w głębokim stanie depresyjnym popełnił samobójstwo. Podciął sobie gardło podobnie jak jego brat tego samego dnia dekadę wcześniej. Został znaleziony w pracowni przed repliką Postoju żniwiarzy na Polach Pontyjskich, nad którą pracował dla kolekcjonera Atanazego Raczyńskiego. Spoczywa na cmentarzu San Michele w Wenecji.