W 1822 roku zdobył złoty medal za sceny rodzajowe.
W 1825 roku jego brat Albert popełnił samobójstwo, podcinając sobie gardło brzytwą, prawdopodobnie pod wpływem miłosnego zawodu. Robert przeprowadził się do Rzymu, gdzie odwiedzał salon Juliette Récamier. Został mianowany członkiem Akademii w Berlinie i brał udział w niemieckich wystawach. Pod wpływem podróży do Neapolu i innych włoskich regionów zaczął pracę nad wielkoformatowymi kompozycjami, które zamierzał wysłać do Salonu Paryskiego. Miały przedstawiać cztery pory roku w różnych regionach Włoch i towarzyszące im zwyczaje ludowe. Inspiracją były Pory Roku francuskiego malarza Nicolasa Poussina. Pierwszy obraz Le retour du pèlerinage de la Madone de l'Arc (Powrót z pielgrzymki do sanktuarium Madonny dell'Arco), który przedstawiał Neapol wiosną, odniósł sukces na salonie w roku 1827 i został zakupiony przez króla Karola X z przeznaczeniem do Musée du Luxembourg. W 1831 roku Robert zaprezentował La halte des Moissonneurs dans les marais Pontins (Postój żniwiarzy na Polach Pontyjskich) przedstawiający lato w regionie Pól Pontyjskich.