Wszystkich przedmiotów uczono po polsku.
Po I wojnie światowej szkoła borykała się z problemami lokalowymi. Dzięki staraniom miejscowej społeczności w roku szkolnym 1929/1930 oddano do użytku 7-klasowy budynek szkolny, który istnieje do dziś.
W czasie okupacji hitlerowskiej budynek szkolny zajęli Niemcy. Zajęcia odbywały się sporadycznie. Dzieci zwoływane były jedynie po to, aby dokonać zbioru ziół na potrzeby niemieckiego przemysłu farmaceutycznego. W miarę możliwości uczono je w domu. Tajne nauczanie organizował organista pan Marchwiński wraz z żoną. Po wojnie zorganizowano szkołę, która początkowo miała tylko sześć klas.
W 1979 roku z inicjatywy ówczesnego dyrektora Zdzisława Łosika powstał Komitet Rozbudowy Szkoły. Prace budowlane odbywały się przy dużym udziale rodziców, którzy organizowali także środki finansowe. Równocześnie z rozbudową podjęto prace nad nadaniem szkole imienia. Spośród dwóch propozycji: Bolesława Bieruta i Stanisława Ligonia, Rada Pedagogiczna wybrała tę drugą, podejmując stosowną uchwałę 3 marca 1986 roku. 1 września następnego roku odbyła się Wojewódzka Inauguracja Roku Szkolnego 1987/88 połączona z nadaniem szkole imienia. W 1990 roku oddano do użytku kompleks sportowy z dużą salą gimnastyczną i dwiema mniejszymi oraz licznymi pomieszczeniami administracyjnymi.